บ่มแผนบ้าไปฆ่าผู้นำ: เมื่อขำไม่ออก แต่ก็สะใจไม่หยุด

เมื่อหนังตลกกล้าที่จะล้อเลียนผู้นำประเทศที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จ มันจะเกิดอะไรขึ้น? บ่มแผนบ้าไปฆ่าผู้นำ (The Interview) คือคำตอบที่ทั้งฮาและอึดอัดในเวลาเดียวกัน หนังที่สร้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วโลก กลายเป็นประเด็นทางการเมืองมากกว่าความบันเทิง แต่ในฐานะกองบรรณาธิการ เราจะมองข้ามดราม่าและโฟกัสที่เนื้อหาหนังกันดีกว่า

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

เดฟ สกายลาร์ก (James Franco) พิธีกรทอล์กโชว์ชื่อดัง และแอรอน ราพาพอร์ต (Seth Rogen) โปรดิวเซอร์คู่หู ได้รับโอกาสครั้งสำคัญในการสัมภาษณ์คิม จองอึน ผู้นำเกาหลีเหนือ แต่ซีไอเอกลับแทรกซึมและบังคับให้ทั้งคู่ลอบสังหารผู้นำในระหว่างการสัมภาษณ์ ความวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้นเมื่อสองเกลอที่เก่งแต่เรื่องขำต้องกลายเป็นสายลับพลิกสถานการณ์

งานการแสดงและตัวละคร

James Franco ทุ่มเทเต็มที่กับบทเดฟที่ดูโง่แต่มีเสน่ห์แบบเฉพาะตัว ขณะที่ Seth Rogen มาในบทแอรอนที่ดูมีสติกว่าแต่ก็ยังตลกไม่เลิก การโต้ตอบกันของทั้งคู่เป็นไฮไลท์ที่ทำให้หนังเดินหน้าได้ Randall Park รับบทคิม จองอึน ได้อย่างน่าประทับใจ ให้มิติของคนที่ทั้งน่ากลัวและน่าสงสารในเวลาเดียวกัน ส่วน Lizzy Caplan ในบทสายลับซีไอเอช่วยเพิ่มความคมให้กับเรื่อง

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

Evan Goldberg ร่วมกำกับกับ Seth Rogen ทำหนังออกมาในสไตล์ตลกหยาบคายที่แฟนๆ คุ้นเคย ภาพและจังหวะการตัดต่อเป็นไปตามมาตรฐานหนังตลกอเมริกัน ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่เพลงประกอบช่วยเสริมอารมณ์ขันได้ดี โดยเฉพาะฉากที่ใช้เพลงดังของ Katy Perry อย่าง 'Firework' ซึ่งกลายเป็นตำนานไปแล้ว

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

ประเด็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดคือการล้อเลียนผู้นำที่ยังมีชีวิตอยู่ หนังเดินเส้นบางระหว่างการเสียดสีและการไม่ให้เกียรติ ซึ่งอาจทำให้บางคนรู้สึกไม่สบายใจ อย่างไรก็ตาม หากมองในแง่ของความกล้าหาญ หนังกล้าพูดถึงเรื่องที่คนส่วนใหญ่หลีกเลี่ยง และใช้ความตลกเป็นเครื่องมือในการลดทอนความน่ากลัวของเผด็จการ แต่ก็ต้องยอมรับว่าอารมณ์ขันบางอย่างดูถูกเกินไปและไม่จำเป็น

สรุป

บ่มแผนบ้าไปฆ่าผู้นำ เป็นหนังตลกที่กล้าจนน่าชื่นชม แต่ก็มีจุดอ่อนในเรื่องรสนิยมและความสมจริง หากคุณชอบ Seth Rogen และ James Franco และไม่ซีเรียสกับมุกตลกแรงๆ ก็สนุกได้ แต่ถ้าคุณคาดหวังหนังตลกเสียดสีที่คมคาย อาจต้องมองหาหนังเรื่องอื่น